Udar mózgu wiąże się z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Może dojść do niego w każdym wieku, jednak statystycznie największym ryzykiem obarczone są osoby po 60 roku życia. Udar niedokrwienny występuje najczęściej, rzadziej dochodzi do krwotocznego udaru. Zgon jest najgroźniejszym powikłaniem. W przypadku udaru mózgu najważniejsze jest wczesne wdrożenie leczenia i rehabilitacji. W ten sposób zwiększamy szanse na to, że uda się zapobiec powikłaniom i utrwalaniu się dysfunkcji. Na czym polega rehabilitacja po udarze?

Udar mózgu – jakie są czynniki ryzyka?

Czynniki ryzyka to przede wszystkim nadciśnienie, otyłość, cukrzyca, palenie papierosów. Bardziej narażone na udar mózgu są też osoby ze schorzeniami kardiologicznymi, w tym migotaniem przedsionków, tętniakiem, osoby po zabiegach kardiologicznych. Kolejne czynniki to cukrzyca i wysoki poziom cholesterolu.

Uda mózgu i jego następstwa

W wyniku udaru mózgu często dochodzi do porażenia oraz niedowładu kończyn jednej połowy ciała, zaburzenia czucia, widzenia i równowagi. Pacjenci doświadczają zaburzeń mowy i funkcji poznawczych, jak również zaburzeń psychicznych i depresji. Dochodzi również do rozwoju trwałej niepełnosprawności.

Rehabilitacja

Stan pacjenta i rozległość zmian determinują przebieg rehabilitacji. Ważne, aby została wdrożona jak najwcześniej, już pierwszego dnia hospitalizacji. Zadaniem rehabilitacji jest wspomaganie powrotu do zdrowia pacjenta. Istotna jest równiej  jej rola w ograniczaniu prawdopodobieństwa wystąpienia kolejnego udaru.

Wczesny etap rehabilitacji, czyli ten realizowany jeszcze w szpitalu dąży do przywrócenia sprawności stronie ciała z niedowładem. Realizowane działania mają zapobiegać odleżynom i wczesnym powikłaniom. Pacjent jest stopniowo pionizowany.

Kolejny okres 1 czy 2 lat to czas poświęcony na przygotowywanie osoby po udarze do możliwie samodzielnego życia.

Z jakich metod korzystają specjaliści?

Rehabilitacja poudarowa to wiele działań i technik, w tym:

  • kinezyterapia
  • metody fizjoterapeutyczne takie jak metoda PNF, metoda Bobath
  • terapia zajęciowa
  • uzupełniająco fizykoterapia, np. magnetoterapia, kąpiel wirowa, krioterapia
  • masaże klasyczne

Rehabilitacja poudarowa to trudny proces i długotrwały. Najlepsze efekty osiągane są, gdy pacjent chce współpracować. Często jednak powrót do całkowitej sprawności w przypadku osób starszych nie jest możliwy. Ćwiczenia zaś powinny być wykonywane przez resztę życia pacjenta.